Bybel der Natvre. Dat is, Vande Waerheyt der Christelijcke Religie teghens de Atheisten, Epicureen, Heydenen, Joden, Mahumedisten ende andere ongheloovighe. Nu eerst verduijscht met verclaringen veler duystere woorden, redenen ende spreucken. Hier by zijn noch ghedaen drie Registers. Door Johannes Halsbergius.

(12) 287 (5) folia. Origineel overslaand Perkament, 4°.

Goed exemplaar van de eerste druk van deze verdediging van de waarheid van de christelijke religie.
Eigenaarsnaam in oud handschrift op het eerste vrije schutblad: “J. v. Vliet Boskoop Voorganger chr. Geref. Gem.”. De originele band is vlekkerig en heeft aan beide zijden goudstempels. Op de rug is naast het originele titelopschrift nog een keer de titel geschreven in later handschrift.

Philippe du Plessis-Mornay, 1549 – 1623, was een Frans protestants theoloog, staatsman en leider van de hugenoten. Na zijn studie in Parijs diende hij onder Hendrik I van Bourbon-Condé in de Tweede Franse Godsdienstoorlog. Hij overleefde in 1572 ternauwernood de Bartholomeusnacht door naar Engeland te vluchten. Vervolgens ging Mornay werken voor Frans van Anjou en namens hem trad hij in contact met Lodewijk van Nassau over eventuele steun van de hertog aan de militaire campagnes in de Nederlanden. In 1576 trad hij in dienst van koning Hendrik van Navarra en deze zag het belang in van het slagen van de Nederlandse Opstand en leende daarom Mornay tot aan het jaar 1582 met enige regelmaat uit aan Willem van Oranje. Hij behoorde, samen met Marnix, Villiers en Taffin, tot de naaste medewerkers van de Prins. In 1589 werd Mornay aangesteld als gouverneur van Saumur waar hij een protestantse kerk liet bouwen en in 1593 een protestantse academie oprichtte. Hij bleef in zijn activiteiten zoeken naar religieuze tolerantie en hij was betrokken bij de totstandkoming van het Edict van Nantes in 1598. Toen de vervolgingen van protestanten weer op gang kwam tijdens de regering van Lodewijk XIII van Frankrijk werd zijn gouverneurschap hem ontnomen en ging Mornay met pensioen. Hij leefde tot aan zijn dood in zijn kasteel in de Poitou. Hij schreef naast enkele vlugschriften, gericht tegen Spanje, ook mee aan de Apologie van Willem van Oranje in 1580.